dr. Ellen Decker

Wszystkie egzaminy skończyła celująco. Lata ciężkiej nauki opłaciły się, gdy dostała propozycję pracy w najlepszym szpitalu na oddziale chirurgi dziecięcej. Ratowanie życia było dla niej codziennością, z której nie potrafiła zrezygnować. Siedzenie do późna na oddziale z kubkiem zimnej kawy , wynagradzały uśmiechy pacjentów. Kochała swoją pracę, ale wtedy poznała jego. Zaczęło się niewinnie. Wymiana spojrzeń, spotkanie w kawiarni i czasami nawet po osiem godzin przy jednym stole operacyjnym. Zakochała się po uszy, ale szybko tego pożałowała. Jej kolega po fachu miał więcej szczęścia niż ona. Przenieśli go na inny oddział, gdzie miał się zrehabilitować. Ellen miała zaledwie kilka dni na załatwienie ostatnich spraw, a następnie miała opuścić budynek. Przelotny romans sprowadził utratę ukochanej pracy. Wróciła więc do rodzinnego miasta, gdzie zaczęła marzyć o zostaniu lekarzem. Zawitała do budynku starej szkoły i zaproponowała swoją pomoc w zamian za płatną pracę. Bycie pielęgniarką w liceum, gdzie jedyne co robi, to zwalnia uczniów z gorączką do domu, czy przykleja plastry na zacięcia po papierze, jest niczym w porównaniu do tego, co robiła wcześniej. Wystarczył jeden błąd, by pogrzebać jej wielką szansę na osiągniecie sukcesu. Czy żałuje? Oczywiście. Czasu jednak nie da się cofnąć, wiec postanowiła cieszyć się tym, co jest teraz.

 ––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––
30 lat czystego optymizmu ––– kawa i czekolada jako dwie najlepsze przyjaciółki ––– trzecia w kolejności do ukochania przez rodziców ––– wieczorami w klubach jazzowych ––– za dnia szkolna pielęgniarka ––– domowe wypieki, kupione uprzednio w cukierni za rogiem ––– bez miłości, bez obowiązków ––– powiązania

uleczymy wasze rany i złamane serduszka

z tą panią można porozmawiać dosłownie o wszystkim
piesek ze zdjecia nie należy do nas tylko do sąsiadów!

fc. –– Jennifer Aniston, cytat w tytule –– Henryk Sienkiewicz